Latest News

1952-ம், தொழிற் களமும்!!!

 1952 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்வு நமது தொழிற் களத்தோடு தொடர்பு உடையது.

  எப்படி என்ற கேள்வியா? அப்படியானால் என்னுடன் பயணியுங்கள்.

முன் குறிப்பு:

  நம் கதாநாயகர் ஒரு ஆசிரியர், பச்சையப்பன் கல்லூரியிலே தமிழ்த் துறை தலைவராக பணியாற்றி இருக்கின்றார் . சிறந்த சிந்தனை கொண்டவர் தம் பேச்சினாலும், எழுத்தாலும் செயலாலும் மக்களை நல வழிப் படுத்த வேண்டும் என்ற தீராத எண்ணம் கொண்டவர்.

இனி ....
  அமைந்தகரையில் இருந்த " தாயகம்" என்ற அவர் வீட்டு வாசலில் ஒருவர் அவரை காண நிற்கின்றார்.

                         

(யார் இவர் ? புகைப் படம்   வாயிலாக அறிய முடிகின்றதா? படியுங்கள் தெரியும்   
 நாம் செய்ய  வெண்டியதி செய்து காண்பித்தவர்)

    வீட்டிற்க்கு வெளியே ஒரு அட்டையில் " தயவு செய்து யாரும் என்ன சொற்பொழிவு ஆற்ற அழைக்காதீர்" என்ற வாசகம் கண்டும் அஞ்சாமல் அழைப்பு மணி அழுத்தப்படுகின்றது.

   கதவு திறந்தது, வந்தவர் முகத்தில் ஒரே  மகிழ்ச்சி, நம் கதாநாயகரோ வந்தவரை உள்ளே அழைத்து சென்று "அன்பு கூர்ந்து சொற்பொழிவு ஆற்ற அழைக்காதீர்" என்றார். 

  வந்தவரோ விடாப்பிடியாக " மாணவர்களும், ஆசிரியர்களும் உங்கள் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கின்றனர்" என்றார்.

  வந்தவர் ஆச்சரியப் பட்டு போனார், அவரின் பதிலுரையை கேட்டு...
" தம்பி, உங்கள் ஊருக்கு வருவதற்கு நான் குறந்தது 12 மணி நேரம் செலவழிக்க வேண்டும். ஆனால்  நான் 1 பேசுவதோ மணி நேரம்; அவை காற்றில் போய்  விடும் ஆனால் 1 மணி நேரத்திற்கு 5 பக்கங்கள் என்றாலும் 12 மணி நேரத்திற்கு குறைந்தது 50 பக்கங்களாவது எழுதுவேன் நான் மறைந்த பிறகும் நிலைத்து நிற்கும்; எனவே அழைக்காதீர்கள் " என்றார்.

  இப்படி காலம்  பொன் போன்றது என்பதனை வாழ்க்கையிலே கடை பிடித்தவர். 
மு.வ என்று செல்லமாய் அழைக்கப் படும் மு.வரதரசனார் அவர்கள்தாம்;

  சரி, இதற்கும் தொழிற் களத்திற்கும் என்ன தொடர்பு, நம் கருத்துக்களை பதிய சொல்கிறார்களே, ஒழிய சொல்ல சொல்லவில்லை. இப்பொழுது சொல்லுங்கள் தொடர்பு இருக்கிறதா இல்லையா?

மு.வ வழி நடப்போம். நேரத்தை சேமித்து பதிவோம் தொழிற் களத்திலே, அப்டியே எல்லாரும் தீபாவளி லேகியம் சாப்டுங்க. 


                                                   நன்றி 
                                                                     செழியன்

Follow by Email

Recent Post